Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν η πιο εκτεταμένη γεωγραφικά και δαπανηρή σε πλουτοπαραγωγικούς πόρους ένοπλη σύγκρουση στην ιστορία της ανθρωπότητας.  "Καινοτομία" αυτού του πολέμου: Η Ατομική Βόμβα. Με το τέλος του πολέμου άρχισε ο Ψυχρός Πόλεμος, εξαιτίας τoυ ανταγωνισμού ΗΠΑ-Σοβιετικής Ένωσης για την παγκόσμια κυριαρχία. Όλοι οι λαοί βγήκαν εξαντλημένοι από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτό τον λόγο είχαν ανάγκη να λειτουργούν σαν μια ομάδα με μια κοινή πορεία προς το μέλλον με ειρηνική συνύπαρξη και οικονομική συνεργασία.

 

 

 

Έτσι στις 9 Μαΐου του 1950 ιδρύθηκε η Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα την λεγόμενη Κ.Α.Χ. Ήταν μια προσπάθεια των λαών να εκμεταλλευτούν τους φυσικούς τους πόρους. Οι ιδρυτές της ιδέας αυτής ήταν το Βέλγιο, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο. Το 1952 εισήλθαν στην Κοινότητα η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία.

 

 

 

 

Στις 25 Μαρτίου του 1957 ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα[Ε.Ο.Κ] μέσα από την <<Συνθήκη της Ρώμης>>. Την συνθήκη υπέγραψαν οι υπουργοί του Βελγίου, της Ολλανδίας, του Λουξεμβούργου, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας.

 

 

 

ΟΛΕΣ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΠΟΡΕΙΑ

 

 

1^η Ιανουαρίου 1973:Προσχώρησαν στην Ε.Ο.Κ .η Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο[Αγγλία] και η Ιρλανδία.

1^η Ιανουαρίου 1981:Η Ελλάδα εντάσσεται στην Ε.Ο.Κ.

1^η Ιανουαρίου 1986:Η Ισπανία και η Πορτογαλία γίνονται κράτη-μέλη της Ε.Ο.Κ.

 

 ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΑΠΟ Ε.Ο.Κ. ΣΕ Ε.Ε

 

Στις 7 Φεβρουαρίου 1992 με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ η  Ε.Ο.Κ. αλλάζει όνομα και διευρύνει τους στόχους της. Τώρα ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση[Ε.Ε]και οι στόχοι της είναι πλέον κοινωνικοί.

 

 

ΣΤΟΧΟΙ  ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

 

Στόχοι της Ε.Ε είναι η ειρήνη, η συνεργασία και η αλληλοβοήθεια μεταξύ των λαών της Ευρώπης και η καθιέρωση των τεσσάρων ελευθεριών [ελεύθερη μετακίνηση προσώπων , ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, προϊόντων και υπηρεσιών].Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να συμμετέχουν στις πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες και να ασχολούνται με το διεθνές εμπόριο.

1^η Ιανουαρίου 1995:Η Αυστρία, η Σουηδία και η Φιλανδία εντάσσονται στην Ε.Ε.

1^η Μαΐου 2004:Γίνονται μέλη της Ε.Ε η Μάλτα, η Κύπρος, η Σλοβενία, η Ουγγαρία, η Σλοβακία, Τσεχία, η Πολωνία, η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία.

1^η Ιανουαρίου 2007:Eεντάσσονται στην Ε.Ε η Βουλγαρία και η Ρουμανία.

  

ΤΑ ΚΡΑΤΗ-ΜΕΛΗ ΤΗΣ Ε.Ε ΣΗΜΕΡΑ

 

                                      Σήμερα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε έχουν κοινό νόμισμα

 

 

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

 

 

Γεωγραφική θέση - κλειδί

Ισχυρή οικονοµική ανάπτυξη (άνω του µέσου όρου της Ε.Ε.)

Ελεγχόµενος πληθωρισµός

Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Υιοθέτηση του Ευρώ

Θετική αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας (Α)

Σηµαντικός αριθµός µεταναστών

Τουριστικός πόλος έλξης

Ισχυρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία

Πόλος ειρήνης και συνεργασίας λαών

∆ιαρκώς µειούµενος γεωπολιτικός κίνδυνος

Παραδοσιακές φιλικές σχέσεις µε τον αραβικό κόσµο

 

 

 

 

ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ

 

 

Αντιπαραγωγικός δηµόσιος τοµέας (60%-70% της οικονοµίας)

∆ιαρθρωτικά προβλήµατα (δηµόσιο χρέος, έλλειµµα εµπορικού ισοζυγίου)

Έλλειψη αξιοπιστίας των οικονοµικών δεδοµένων

Ανεπαρκείς µεταρρυθµίσεις στην εργατική νοµοθεσία

Χαµηλή ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα

Υψηλό ποσοστό ανεργίας

Ελλιπές σύστηµα εκπαίδευσης

Συγκριτικά µικρότερη διείσδυση της πληροφορικής και του διαδικτύου

∆ιαφθορά και παραοικονοµία

Ανεπαρκείς µεταρρυθµίσεις

 

 

 

 

 

 

Σε ότι αφορά στην γυναίκα στην αρχαία Ελλάδα -και όχι μόνο στην αθηναϊκή δημοκρατία- η πρώτη κύρια δυσκολία που αντιμετώπιζε ένα νεογέννητο κορίτσι ήταν να του επιτραπεί να ζήσει. Εξαρτάτε άμεσα από την απόφαση του πατέρα η έκθεση του νεογνού σε μια ερημική περιοχή, καθώς η γέννηση ενός θηλυκού μέλους θεωρείτο ανώφελο επιπρόσθετο έξοδο για τον οίκο, εφόσον μάλιστα σε ένα κατεξοχήν πατριαρχικό σύστημα κληρονομίας δεν είχε τη δυνατότητα να διατηρήσει το οικογενειακό όνομα και συνεπώς τα οικογενειακά περιουσιακά στοιχεία.

 

Στο σπίτι ενός αθηναίου πολίτη το μικρό κορίτσι περνούσε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στα γυναικεία διαμερίσματα, την πεμπτουσία του γυναικείου χώρου, όπου συνήθως οι μητέρες μεγάλωναν τα παιδιά τους και ασχολούνταν με την υφαντική. Ωστόσο, η ενασχόληση της γυναίκας στην πραγματικότητα ήταν η διεύθυνση όλων των πρακτικών ζητημάτων του νοικοκυριού όπως τονίστηκε από τον Ησίοδο, ενώ αρκετούς αιώνες αργότερα ο Αριστοτέλης και ο Ξενοφών θεώρησαν το γάμο εμπορική συμφωνία.

 

Ενώ αντίθετα στη σύγχρονη εποχή,η γυναίκα εκτός από την ανατροφή των παιδιών και την φροντίδα του συζύγου της άρχισε να φροντίζει και τον εαυτό της. Δραστηριοποιείται σε διάφορους τομείς και τώρα πια δίνει χρόνο στην ίδια και στα ενδιαφέροντά της. Ασχολείται με τον αθλητισμό,με τα κοινωνικά,τον πολιτισμό και με την τεχνολογία.

 

   Εκτός από την πολιτική, η γυναίκα εισήλθε σε διάφορα αντρικά επαγγέλματα, όπως αστυνομία, στρατός, μηχανικός κ.λ.π. και γενικά στο χώρο της εργασίας. Άρχισε να υλοποιεί τις ιδἐες της, να μη μένει στάσιμη και να παράγει δημιουργικά., με αποτέλεσμα η κοινωνία να κοντεύει να γίνει από ανδροκρατούμενη γυναικοκρατούμενη. 

 

Τέλος, για να προχωρήσει η γυναίκα μπροστά, θα πρέπει πρώτα η ίδια να εκτιμήσει τον εαυτό της και τις αξίες της. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να πιστεύει πως είναι κατώτερο ον...

 

 

 

 

 

Η Γαλλική Επανάσταση του 1789 ήταν η κοινωνική επανάσταση που κατάργησε την απόλυτη μοναρχία στην Γαλλία γκρεμίζοντας το φεουδαρχικό σύστημα και αντικαθιστώντας το με το καπιταλιστικό, και ώθησε σε αναδιοργάνωση την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Η Γαλλική Επανάσταση ενέπνευσε τους λαούς όλης τηςΕυρώπης να παλέψουν ενάντια στην εκμετάλλευση και την απολυταρχική μοναρχία, αποτελώντας το έναυσμα για τον ξεσηκωμό στην Ισπανία, την Ιταλία και την Ελλάδα.

Η επανάσταση οργανώθηκε από την ανερχόμενη αστική τάξη, η οποία εμπνευσμένη από τα κηρύγματα των Διαφωτιστών και με κεντρικό σύνθημα το τρίπτυχο«Ελευθερία, Ισότητα, Αδελφοσύνη», θέλησε να βελτιώσει την υπάρχουσα μοναρχία μετατρέποντάς την σε συνταγματική και όχι να την καταργήσει. Στην πορεία όμως, η μοναρχία καταργήθηκε και μετά από περιόδους τρομοκρατίας αλλά και οργάνωσης δίκαιου κράτους, η νεοσύστατη Δημοκρατία καταλύθηκε από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

 

Η επανάσταση είχε πολλά αίτια,από τα οποία τα σημαντικότερα είναι τα εξής:

·         Η φιλοσοφία του Διαφωτισμού κατά την διάρκεια του 18ου αιώνα προπαγάνδιζε μία αποστροφή κατά της απόλυτης μοναρχίας. Οι αντιλήψεις είχαν αρχίσει να στρέφονται προς ένα δημοκρατικό ιδεώδες, τα ανθρώπινα και τα αστικά δικαιώματα, το κοσμικό κράτος καθώς και την πίστη στην λογική. Αυτή η φιλοσοφία έπαιρνε την εξουσία από τον μονάρχη και τον κλήρο. Σ' αυτό το ιδεολογικό πλαίσιο, βρήκαν απήχηση οι ιδέες του κλασικού φιλελευθερισμού. Επίσης, η μασονική ιδεολογία και το παράδειγμα της μετριοπαθούς αγγλικής μοναρχίας είχαν σημαντική επιρροή στους επαναστάτες.

·         Η ενίσχυση της αστικής τάξης: Οι δύο πρώτες τάξεις, ο κλήρος και οι ευγενείς μοιράζονταν ως τότε την πολιτική δύναμη. Οι αστοί, οι φτωχοί εργαζόμενοι των πόλεων και οι αγρότες δεν είχαν κανένα δικαίωμα στην εξουσία, παρόλο που η αστική τάξη είχε αποκτήσει αξιόλογη δύναμη.

·         Η οικονομική κρίση: Το γαλλικό κράτος ήταν στα πρόθυρα οικονομικής καταστροφής. Η Γαλλία αναμείχθηκε ενεργά στον Αμερικανικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας (1775 - 1783). Παρότι κατόρθωσε να κερδίσει την Αγγλία, το οικονομικό βάρος ήταν τέτοιο που την οδήγησε σε χρεοκοπία. Επιπλέον, το 1789 η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε δραματικά, λόγω της άσχημης σοδειάς του 1788 και του 1789 και του βαρύτατου χειμώνα του 1788 - 1789. Οι τιμές των τροφίμων αυξήθηκαν ως και 60%, ενώ ο μισθός των αγροτών μόνο 20%, κάτι το οποίο προκάλεσε μεγάλη πείνα. Μάλιστα έχει υπολογιστεί ότι την άνοιξη του 1789 το 1/3 του γαλλικού πληθυσμού μαστιζόταν από την πείνα. Όλα αυτά οδήγησαν σε έντονη κοινωνική αναταραχή που εκδηλώθηκε με ληστρικές πράξεις και εξεγέρσεις.

·         Η κρίση του φεουδαρχικού συστήματος: η παραδοσιακή φεουδαρχική κοινωνική κατανομή που ίσχυε από τον Μεσαίωνα στην Γαλλία άρχισε να παρακμάζει. Ενώ οι ευγενείς απολάμβαναν μεν πολλά προνόμια, δεν μπορούσαν να ενεργήσουν πολιτικά υπό την απολυταρχία, καθώς μόνο ο βασιλιάς είχε πολιτική εξουσία. Ο Έρικ Χομπσμπάουμ θεωρεί την Επανάσταση ως «απόπειρα της αριστοκρατίας να ανακαταλάβει το κράτος».

 

 

 

 

 

Επαναστατικές Συμαίες Του 1821